در این تحقیق انرژی ورودی به سازه در اثر زلزله های نزدیک گسل مورد مطالعه قرار گرفته است. رکوردهای زلزله حوزه نزدیک مشخصاتی دارند که آنها را از سایر زلزله ها متمایز می سازد. از جمله این مشخصات می توان به پالس هایی با پریود بلند اشاره کرد که بر روی رکورد زمینه با محتوای فرکانسی بالا سوار شده اند. ماهیت این پالس ها نسبت به ماهیت رکورد زمینه از قطعیت بیشتری برخوردار است و این نکته بررسی پاسخ سازه در دو مرحله قطعی و احتمالاتی، و سپس ترکیب آنها را با یکدیگر ممکن می سازد. این نگرش باعث می شود بخشی از پاسخ که تقریبا قطعی است در فرایندهای احتمالاتی وارد نشود و در نتیجه دقت جواب ها افزایش یابد. با توجه به رویکرد ذکر شده پاسخ سازه به زلزله های حوزه نزدیک محاسبه، و نتایج به صورت طیف انرژی درونی سازه ارایه شده است. نتایج ارایه شده حاکی از آن است که در نزدیکی گسل با افزایش بزرگی زلزله میزان انرژی کرنشی درونی سازه و نیز پریود متناظر آن افزایش می یابد و نتایج این محدوده بیشتر تابع مشخصات پالس است و از رکورد زمینه کم تر تاثیر می پذیرد. از سوی دیگر، هر چه فاصله از گسل زیاد می شود سهم نسبی رکورد زمینه افزیاش می یابد؛ به گونه یی که در طیف پاسخ دو ناحیه بیشینه موضعی مشاهده می شود. نواحی بیشینه طیف پاسخ شامل یک ناحیه نزدیک به پریود غالب رکورد زمینه و ناحیه دیگر در محل پریود پالس است.

حرکات لرزه ای ثبت شده در مناطق نزدیک گسل که جهت گسیختگی گسل به سمت آنها می باشد با حرکات مشاهده شده در مناطق دور از گسل بسیار متفاوت هستند. در این تحقیق برای مقایسه اثر زلزله های حوزه نزدیک و زلزله های حوزه دور بر روی یک سیستم خاک، گروه شمع و سازه از مدل سازی به روش اجزاء محدود استفاده شده، و امکان رفتار غیرخطی برای سازه در مدل سازی لحاظ شده است. جهت مدل سازی خاک دانه ای (ماسه) از مدل هایپوپلاستیک Von Wolffersdorff با در نظر گرفتن مفهوم کرنش بین دانه ای استفاده شده است. 5 رکورد زلزله حوزه نزدیک و 5 رکورد زلزله حوزه دور، که روی سنگ سخت ثبت شده اند، به مدل اعمال شده اند. نتایج نشان می دهند که با عبور امواج زلزله از خاک، زمان تناوب اصلی لایه خاک در اثر تغییرشکل های غیرخطی افزایش می یابد. همچنین در زلزله های حوزه نزدیک به دلیل حرکات پالس-شکل زمین، یک پالس تغییرمکان در شمع ایجاد می شود. درصورتی که در زلزله های حوزه دور به دلیل توزیع یکنواخت تر انرژی در طول مدت زلزله، ماهیت پاسخ تغییرمکان شمع متفاوت است. در زلزله های حوزه نزدیک به ازای یک PGA ثابت مقادیر تغییرمکان نسبی شمع با مقادیر PGV و همچنین PGD رکوردها دارای همبستگی مثبت می باشند، ولی در هنگام اعمال زلزله های حوزه دور این همبستگی دیده نمی شود.

بررسی مشخصات اصلی جنبش های نیرومند زمین، سابقه طولانی دارد. مشاهدات و ارزیابی های انجام شده بر خسارات ساره ای ایجاد شده پس از زلزله های بزرگ نورتریج 1994 کالیفرنیا، کوبه 1995 ژاپن، بم 2003 و طبس 1978 ایران، بیان گر اثرات بسیار ویران گر رکوردهای نیرومند حوزه ی نزدیک است. مهم ترین ویژگی این رکوردها که آن ها را از رکوردهای حوزه ی دور متمایز می کند، توانایی تولید اسپایک های پر انرژی و به نسبت کوتاه مدت شتاب همراه با پالس هایی با دامنه بزرگ و به نسبت طولانی مدت در تاریخچه زمانی سرعت زمین است. هم چنین با توجه به ساختار آماری محدود و وجود کاستی های فراوان، پردازش داده های طیفی موجود ناتوان از ارائه کامل اطلاعات هستند. با توجه به این که زلزله های بزرگ دارای دوره ی بازگشت طولانی است و نیز بسیاری از مناطق لرزه خیز ایران فاقد ثبت رکوردهای نیرومند زلزله هستند، بدین لحاظ نیاز به تولید و شبیه سازی رویدادهای بزرگ محتمل با کاربرد مدل های فرم بسته و آنالیز داده های موجود احساس می شود. در این تحقیق تلاش بر آن است تا با نگرش جامع تحلیلی بر مدل فرم بسته ماورودیس و پاپوجورجیو به ارائه ی یک مدل ریاضی تعمیم یافته به منظور شبیه سازی پالس های موجود در رکوردهای حوزه ی نزدیک بپردازیم.

در تحقیق حاضر اثر زلزله های حوزه نزدیک بر روی پاسخ لرزه ای یک سیستم خاک ـ شمع مورد بررسی قرار گرفته است. اثر جهت داری پیش رونده، که در ابتدای تاریخچه زمانی سرعت حرکت زمین مشاهده می شود و انرژی زیادی را اعمال می کند، مخرب ترین اثر حرکات زمین در نزدیک گسل است. برای بررسی اثرات حوزه نزدیک، یک مدل سه بعدی که شامل خاکِ دولایه، لایه سست بر روی لایه متراکم، و شمع، درنظر گرفته شده است. مدل سازی با استفاده از نرم افزار D3F L A C انجام شده است. مدل رفتاری P S a n d2P که یک مدل پلاستیسیته دوسطحی حالت بحرانی است، برای مدل سازی روانگرایی خاک ماسه ای بکار گرفته شد. چهار رکورد حوزه نزدیک، ثبت شده بر روی سنگ، به مدل مورد نظر اعمال شده اند. نتایج بدست آمده نشان می دهند که پالس سرعت حوزه نزدیک اثر قابل توجهی بر روی رفتار سیستم دارد و زمینه ی تغییرمکان ناگهانی بزرگ بر روی خاک و شمع ایجاد می کنند. پالس موجود در رکورد زلزله های حوزه نزدیک، باعث شده است در مدت زمان اعمال آن ضریب فشار آب حفره ای (R u) افزایش یافته و روانگرایی در لایه ی خاک بالایی ایجاد شود.

این پژوهش به بررسی کارآیی سیستم میراگر ویسکوز فعال (AVDS) در کنترل ارتعاشات ناشی از زلزله های حوزه ی دور و نزدیک پرداخته است. این میراگر که قابلیت نصب در المان های مهاربندی شورون را دارد، می تواند نیروی کنترلی مورد نیاز برای کاهش دامنه ی ارتعاش سازه را تا رسیدن به حد اشباع مشخصی تامین نماید. عملکرد کنترل فعال در کاهش اثرات ناشی از زلزله حوزه ی دور در مطالعات مختلفی بررسی شده است. اما کارآیی این سیستم در کنترل ارتعاشات ناشی از زلزله حوزه ی نزدیک با توجه به پدیده ی تاخیر زمانی مورد تردید است. ماهیت ضربه ای و پالس مانند موج زلزله در نزدیکی گسل باعث کاهش اثرگذاری کنترل فعال در سازه می گردد. که نتایج حاصل از این پژوهش نیز موید این مطلب است. در این روند یک کد کامپیوتری در نرم افزار متلب و بر اساس الگوریتم کنترل بهینه ی لحظه ای نیومارک ارایه شده است. عملکرد این کد بر اساس سه مساله ی مختلف صحت سنجی و بررسی شده است. سپس نتایج تحلیل دینامیکی سازه ای 7 طبقه بر اساس این کد محاسبه و در دو حالت کنترل شده و کنترل نشده و با استفاده از رکوردهای زلزله حوزه ی دور و نزدیک ارایه شده است. بر اساس این نتایج به نظر می رسد استفاده از سیستم های کنترل فعال هرچند در زلزله های حوزه نزدیک نیز موثر هستند، اما به کارگیری تمهیداتی در این روند ضروری است.

در این مقاله به بررسی ویژگی های هیدرولیکی جریان عبوری از درون یک سیستم مرکب کالورت دایره ای-سرریز به صورت آزمایشگاهی برای 12 مدل پرداخته شد. منحنی دبی اشل برای مدل های مختلف ارائه شد. نتایج نشان داد که به ازای یک هد مشخص دبی سازه ترکیبی بیشتر از مجموع دبی کالورت و دبی سرریز بود. همچنین، ضریب دبی برای سازه ترکیبی بین 25/0 تا 73/0، برای سرریز بین 25/0 تا 63/0 و برای کالورت 33/0 تا 77/0 تغییر می کرد. پارامتر بدون بعد (هد به قطر) بیشترین تاثیر را بر روی ضریب دبی داشته است. علاوه براین، معادلات رگرسیونی برای تخمین ضریب دبی ارائه شدند.